Η στάση του γονέα απέναντι στον πρωταθλητισμό στο άθλημα του παραδοσιακού taekwon-do ,του Αφεντούλη Γ.

 Γονείς - παιδιά και πρωταθλητισμός: ένα καθοριστικό τρίπτυχο που αναμφίβολα πρωταγωνιστεί στη ζωή κάθε αθλητή που ενασχολείται με την έννοια και τη διαδικασία του πρωταθλητισμού.Το παραδοσιακό taekwon-do έρχεται να προσδώσει ένα διαλεχτό χαρακτήρα στην προετοιμασία και την όλη διαδικασία για την υλοποίηση στην πράξη των απαιτήσεων και των αξιών που διέπουν τον πρωταθλητισμό,και οι γονείς παίζουν σίγουρα το δικό τους πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίτευξη ενός τέτοιου στόχου.


  Δυστυχώς , δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι αρκετοί γονείς ή κηδεμόνες  δεν στέκονται με τον ορθό ψυχολογικά τρόπο δίπλα στα παιδιά τους τόσο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας τους , όσο και κατά τη διάρκεια των αγώνων με απρεπή συμπεριφορά και βωμολοχίες στο αγωνιστικό χώρο, μιλώντας αθλητοκεντρικά πάντα για το χώρο του παραδοσιακού taekwon-do.


   Ωστόσο , υπάρχει πάντα και η αντίπερα όχθη:αυτή των ευσυνείδητων γονέων που στέκονται δίπλα στο παιδί τους , αντιμετωπίζοντας το πάντα με ανθρωπιστικό και όχι εγωκεντρικό και κερδοσκοπικό- επιδεικτικό γνώμονα-παράγοντα.Εκείνοι οι γονείς που δεν αφήνουν ποτέ τον πρωταθλητισμό να εισχωρήσει και να παραποιήσει την ιδιαίτερη και αξιακή σχέση με τα παιδιά τους.Οι γονείς που δεν επιτρέπουν την  αρνητική επιρροή της σχέσης τους με  τα παιδιά τους , στηριζόμενοι στην απόδοση των παιδιών τους .



Εκείνοι οι διαλεχτοί γονείς που αποτελούν πάντα τους καλύτερους φιλάθλους ,δίνοντας ψυχολογικά ερείσματα στα παιδιά τους να δίνουν πάντα το καλύτερο του αθλητικού  και ψυχικού  τους  αποθέματος στον αγωνιστικό χώρο.Εκείνοι οι γονείς που  στηρίζουν ανέκαθεν ψυχολογικά την πτώση και τροφοδοτούν την άνοδο των παιδιών τους. 



Τέλος , εκείνοι που διδάσκουν το <<σιγανά και ταπεινά , μα όχι σκυμμένα και ταπεινωμένα >>:εκείνοι που όταν τα παιδιά τους εξαιτίας των αθλητικών τους επιδόσεων υπερβαίνουν το εγωκεντρικό τους όριο και τίθενται εκτός εαυτού και πραγματικότητας , τους επαναφέρουν πίσω στην ανθρωπιστική πραγματικότητα ,διδάσκοντας τους την αξία της ταπεινότητας και της σεμνότητας ,  και όχι αυτές της ταπεινοφροσύνης και της σεμνοτυφίας.


Ας αναλογιστούμε ως γονείς ή μελλοντικοί γονείς σε ποια από τις δυο κατηγορίες θέλουμε να ενταχθούμε και να ανήκουμε , πάντα με κεντρικό γνώμονα το καλό των ίδιων των παιδιών.
                                                                  του Αφεντούλη Γ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.